WTF

En toch… toch maak ik me een beetje zorgen. Niet over kind deel 2; dat zat gewoon zoals altijd in haar kartonnen doos met haar lekkere cracker en haar vleermuis vanmorgen. Niks vreemds aan te ontdekken.

Nee, ik heb het over kind 1, ook wel de prepuber genoemd, bijna gepromoveerd tot puber vanwege de niet te onderdrukken neiging tot lamzakken de afgelopen weken. Liever kruipend door het leven, dat soort werk. Daar gaat iets niet helemaal lekker heb ik het idee.

Het stond vanochtend namelijk in de badkamer de tanden te poetsen en het haar te doen. Op zich een normale bezigheid, ware het niet dat het nog ruim vóór halfacht was. Ik dacht even dat ik het niet goed zag door de beslagen douchedeurtjes. Dat er nu echt een fata morgana was en dat er deze keer dus ook écht een alien uit het doucheputje was gekomen.

Helemaal toen het schijnbaar terloops opmerkte: “Hoiii, mam. Ja, ik doe maar alvast even alles, dan is het maar gebeurd. En o ja, ik heb trouwens ook mijn bed opgemaakt, het raam open gedaan en mijn slaapkleren over de stoel gehangen. En ik ga zo even mijn Engels doen, want dat moet ook, hè. Ik heb het alvast even klaargelegd op tafel beneden, want dat werkt bij mij. Doei!”

Eh. WAT???

Sindsdien heb ik een one-track-mind: wat moet het van me? Wat heeft het te verbergen? Ik ga daar achter komen. Desnoods met vuile omkooptechnieken; niets is mij teveel. Zeldzaam verfje nodig in het spel? Pfoe, ik heb 674 gold, jonguh. Kan ik regelen. Leuke nieuwe wapenskin gezien? No problemo. Die Legendary van mij wacht wel. Eén ding is zeker: jij gaat mij alles vertellen, mannetje. Game on.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.