Verbod

Ik heb een Magisterverbod. Het is nog pakweg 2 weken tot het eind van het schooljaar, en ik kan het gewoon niet meer aan. Na de zoveelste schreeuwpartij van mijn kant (iets over de honderden euro’s die we inmiddels aan de huiswerkbegeleiding hebben gedoneerd en kan hij dan nóg niets beters binnenslepen dan een 2) heb ik besloten dat het beter is zo.

De puber zelf heeft nergens last van. Hij heeft namelijk een app waarmee hij tot op het millipunt nauwkeurig kan uitrekenen “hoeveel hij moet halen”. Een 2,4 voor Duits? Geen probleem hoor mam, dat kan mákkelijk. Nou ben ik zo dyscalculisch als de pest, dus hij kan me op dat gebied alles wijsmaken, maar ik voel toch nattigheid. Even snel kijken wat hij dan nu gemiddeld staat… oh nee. Mag niet. Af, moeders. Af.

Ik ga later in de zorg, zo verkondigde hij laatst trots. Piet en ik keken elkaar aan. Jeetje, zoon. Wat een… nobel streven. Ik zag het al helemaal voor me, zo’n frisse jongeling aan het bed van een bejaarde. Gezellig zou het zeker worden, daar in dat verzorgingshuis!

Bejaarden? Wie zei er iets over bejaarden? Nee, hij ging medicíjnen studeren! Ze hadden het laatst erover gehad waar je veel mee kon verdienen, zijn maten en hij, en met medicijnen… langzaam stierf zijn stem weg, overstemd door het bulderende gelach van zijn vader en mij.

Dus wacht even, zeiden we hikkend. Eerst Havo… Dan het VWO… Vervolgens 6 jaar blokken aan de Uni… Dan coschappen…andere schappen… whatevs… en dannnnnn! Dannn word je plastisch chirurg to the rich and famous!

Jongen, wij staan volledig achter je. Wij wensen je enorm veel succes. Maar denk wel aan je app, hè. Zonder je app ben je nergens!

Zijn wij gemeen? Wij zijn gemeen. Gelukkig heeft hij Axe Mature. Komt het vanzelf allemaal he-le-maal goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.