Stop

En dan… komt de dag dat je besluit te stoppen met je werk.

Die dag kwam voor mij al een hele tijd geleden – stiekem, diep in mijn hart, wist ik het al heel lang. Maar ja, de ratio doet ook mee – vast inkomen, vaste baan, pensioenopbouw, je bent gék als je in deze tijd zo maar je baan opzegt… Allemaal waar. Daartegenover staat het gevoel. De lol in het werk. De voldoening. En dat is er niet meer. Ik heb vanaf 2001 met veel plezier voor Harlequin en later HarperCollins gewerkt, maar het is op. Ik moet weg, ik moet verder, als ik blijf, kom ik niet vooruit.

Ik heb zoveel gewikt en gewogen dat mijn weegschaal op tilt sloeg. En uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt. En ja, misschien is dit wel het bekende meisjes-van-40-en-verder-gevoel, het onvermijdelijke maar-wat-doe-ik-nu-helemaal, wat-wil-ik-nu-helemaal-dilemma. Misschien ben ik wel gewoon een wandelend cliché nu. Betekent in ieder geval dat ik niet alleen ben.

Wat nu? Geen idee nog. Schrijven, dat in ieder geval. Redactieklussen, misschien. Onderwijs? Zeg nooit nooit. Ik ga er heel hard over nadenken. Diep ademhalen en een nieuwe start maken (nee, we hebben het dus niet over een “nieuwe uitdaging”), kijken wat er verder nog is. Zijn we toch weer terug bij het koolmeesje dat de wijde horizon tegemoet vliegt!

Zo. Dat was mijn bommetje voor vandaag. Vanaf 1 juni (of misschien ook wel vanaf 1 juli, of 1 augustus, of 1 september) ben ik geheel beschikbaar voor wat dan ook. Ik sta (bijna) overal voor open. Dus zie je iets waarvan je denkt: dat is echt iets voor Meik, laat het me gerust weten! Hebben jullie er ook meteen een nieuwe uitdaging bij. 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.