Sprongen

Het was een grappige dag gisteren. Niet alleen heeft de Moom voor het eerst geplast met zijn poot omhoog (go Moom!), hij heeft ook geplast op een andere plek dan de aangeleerde. Kan mij dat nou schelen waar die hond plast, zul je misschien denken. Maar voor mij en Moom het is een kleine mijlpaal, want het geeft aan dat hij zelfverzekerder wordt – dat hij zich zeker genoeg begint te voelen om gebied te markeren. Heb ik ergens gelezen. 🙂

En… toen Piet en ik ons aan het einde van de avond klaar maakten om naar boven te gaan, ging meneer keurig rustig in zijn bench liggen. Na alle rituelen (tanden poetsen, lampen uit op één na) lag hij er nog steeds, dus ik heb het deurtje van zijn puppyren dichtgedaan en ben zelf boven gaan slapen. Om een uur of 1 meldde hij zich weer, waarschijnlijk opgeschrikt doordat de vaatwasser aanging, en toen heb ik hem weer in de doos naast mijn bed gedaan, maar… het begin is er! Hij begint de bench echt als zijn eigen veilige plek te zien en gaat er steeds vaker zelf in liggen. Dat is wat we willen!

Wat lastig blijft is Momo’s drukke gedrag naar Ol en Nyn en het steeds op alle mensen en honden die we buiten tegenkomen willen afstormen. Helaas geen reactie van de eigenaresse van de hondenschool gekregen op mijn mail daarover, dus ik ga me maar weer eens op verschillende fora storten.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.