Roedelmethode 8

Momo verzet zich tegen het aaien. Oortjes, bovenop het kopje en de neus vindt hij nog wel best, maar zodra ik bij de zijkanten en de onderkant van de bek ben aanbeland, gaat hij zich ermee bemoeien. Dat is prima Moom, maar je jaagt mij er niet mee weg. ๐Ÿ˜›

Hij gaat steeds beter en sneller zitten als ik dat van hem vraag. Ons ritueel in het halletje bij weggaan en vooral bij terugkomst is bijna geperfectioneerd. Hij weet wat er van hem wordt verwacht; het ritueel is duidelijk. Dat is mooi om te zien.

Zojuist tijdens onze wandeling ook een stapje vooruit: we kwamen ‘de man met de 3 hondjes’ tegen. Die loopt altijd op dezelfde tijd op hetzelfde stukje, dus ik had er al een beetje rekening mee gehouden. Voor het eerst ging Momo niet naar ze grommen en blaffen maar kon ik hem redelijk netjes naast me houden. Wat een opluchting! Als beloning mocht hij het laatste stuk naar huis aan de langere HFB. Vond hij heerlijk! En hij bleef nog steeds bij me in de buurt.

Kijk, zo’n wandelingetje wil je er vaker bij hebben. Hopelijk gaat dat ook gebeuren. Ik mag niet meer juichen van mezelf – vaak als er iets een keertje goed is gegaan, krijgen we daarna weer een dramatisch dieptepunt. Ik kijk nu al uit naar vanmiddag. ๐Ÿ˜‰

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.