Roedelmethode 4

Verslag van 26 februari.

Prachtig rustige vroege ochtendwandeling, aldus Pieter. De meeste tijd netjes naast gelopen, 1x gegromd naar een motor die wel héél dicht langs hem reed. Terecht. Zou ik ook doen. Wel wat onrust bij het zien van een van de Berner Sennen in de verte. Rotbeesten. 😛

Mijn eind-van-de-ochtendronde verliep ook best oké. Veel getrek, dat wel, maar ik ben heel streng geweest. Gewoon doorlopen. Zelf genieten van het mooie weer. Na een tijdje leek Momo dat ook door te hebben. Minder trekken, meer aandacht voor mij. En toen ik hem tegen het einde van de wandeling zoals gewoonlijk bij een stoeprand liet zitten, keek hij naar me op en kreeg ik een enorme kwispel. Echt contact! <3

Het valt me wel op dat hij meestal pas aan het eind van de wandeling, als we al bijna thuis zijn, echt ontspant. Omdat hij weet dat we dan bijna veilig zijn? En dat zijn taak als beschermer er dan op zit? Dit is giswerk, hoor. Maar ik denk dat hij nog steeds niets aan het toeval over laat – wil nog steeds de controle houden. We maken héle kleine stapjes.

Mooi is ook dat ik hem steeds beter begin te snappen. Zoals zojuist. We waren net terug van onze wandeling, hij scharrelde een beetje door de kamer. Even lekker hier in de zon, even lekker daar uit de zon, even lekker onder de tafel. Kortom: kon zoals gewoonlijk niet helemaal zijn rust vinden.

Dus ik roep hem bij me. Sta zo’n meter of 2 van hem af op het vloerkleed, hij staat in een wat aparte houding half onder een van onze eetkamerstoelen naar me te loeren. Op zo’n manier dat ik er niet bij kan in ieder geval! Slimmerik. Ik roep hem nog eens bij me. Hij denkt na. Ik wacht. En dan… komt hij onder de stoel vandaan, naar mij toe. Met een flinke kwispel. Hij blijft net buiten bereik, dat wel! Maar hij laat zich zo naar de bench sturen. Ik zag de opluchting bijna – jaaa, daar is mijn echte rust! En ja, dat is invullen vanuit de mens, haha. Maar het voelde geweldig. 😊 Hij slaapt nu lekker.

Ik heb echt geen idee meer tot wanneer hij sliep – vast ergens rond 14:30 of zo. 😛 We hadden een keurige middagwandeling inclusief knuffelen op een bankje.

Avondwandeling ging ook goed zei Pieter; ikzelf was er niet. Toen ik terugkwam was Moom heeeeeeel blij.

De nacht weer in de bench doorgebracht. Was stil.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.