Liefde

Voor iedereen die nog steeds halsstarrig vasthoudt aan het idee dat het best wel meevalt met de fixatie van onze puberende medemens op uiterlijk vertoon en dat er ook heus ook nog wel wat liefde en empathie ergens ver weg in de rijpende frontale kwab begraven ligt: sorry. Ik moet jullie teleurstellen. Na lang en diepgravend onderzoek is gisteren het tegenovergestelde bewezen.

“Mam, kun je het eten niet ook eens zo mooi op bordjes doen als bij de Hello Fresh-reclame op tv, in plaats van zo’n grijze drab in een pan op tafel te zetten en het van daaruit op ons bord te kwakken?” Kwakken? Kwakken?! Ik kwak nooit iets. Ik bereid jullie eten met liefde, ja. Liefde! Ik vlij het zachtjes en teder op jullie bordjes. Vanuit de pan op tafel, ja. Dat wel. We zijn hier geen vijfsterrenrestaurant.

Maar de hond stond alleen maar irritant te keffen en moest toch genegeerd worden en we waren maar met zijn drieën want kind deel 2 at elders, en ik was toch al priegelig bezig met wortelschilletjes langzaam drogen in de oven voor de konijnen, dus wel ja. Hutspot rangschikken op een bordje kon er ook nog wel bij.

Nouvelle Cuisine

Wat denk je? Het hele bord leeg! Met mes én vork. Inclusief het bedje van rucola (voorheen: “wat is dat voor gore troep? Dat ga ik écht niet eten!”) en de garnituur van langzaam gekaramelliseerde rode (!) ui. Zonder ook maar één keer te zeiken.

Dus alles is liefde? Nee. Alles is uiterlijk. Geen twijfel meer over mogelijk. 😛

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.