Hondje

Oké dan. Ik ga het gewoon zeggen. Hardop.

Ik word gek van die hond.

Nou zit ik zelf niet bepaald lekker in mijn vel op het moment, en dat voelt dat dier heus ook wel. Maar ergens, jongens, ergens is er ook iets heel erg misgegaan in de communicatie. En het wordt er niet beter op. Want hoe meer het beest zich misdraagt, hoe eerder ik uit mijn slof schiet. Dat is nou niet bepaald bevorderlijk voor het onderlinge vertrouwen en de band tussen mens en dier.

Het helpt ook niet dat er op internet duizenden theorieën rondzwerven over hoe je je hond moet opvoeden. De populairste op dit moment is die van het positief belonen. Ik krijg er de kriebels van. Natuurlijk moet je je hond niet schoppen, en je hoeft hem ook geen elektrische schok te geven als hij iets verkeerd doet. Maar dat eeuwige belonen met snoepjes, sorry hoor. Ik ben geen voermachine, en bovendien: het. werkt. niet. bij. mijn. hond. Je denkt toch niet dat dat beest een snoepje komt halen als er daarachter iets is wat vele malen interessanter is?

En breek me de bek niet open over het wandelen aan de lange lijn en het de hond zelf de route laten bepalen, ook zoiets dat je schijnbaar écht moet doen om je hond gelukkig te maken. Daardoor heb ik nu een hyperalert beest dat niet alleen volledig wil bepalen waar we heen gaan en wanneer, maar dat ook constant de omgeving scant op zoek naar gevaar.

Dus bedankt hè, Monique Bladder en consorten!

De oplossing heb ik nog niet gevonden. Over een week of twee ga ik me onderdompelen in de Roedelmethode; twee dagen op locatie in Vijlen. Ik ben heel erg benieuwd of me dat eindelijk het begrip en het gereedschap brengt waar ik zo naar op zoek ben. In de tussentijd ga ik proberen hier een soort dagboekje bij te houden. Als ik het volhoud.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.