Dagboek van een hond – 3

 
In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was?

Geen idee waar hij lag vanochtend. Hij bleef rustig nog een tijdje liggen in ieder geval, aldus Pieter. Tot er ineens geblaft moest worden (toen werd ik wakker).

Ochtendwandeling: kort, want vijandelijke hond gesignaleerd. Red alert. Wel gepoept.

Tijdens de ochtendspits: voer gegeten en daarna de bench in. Even geprotesteerd door heel hard te blaffen, daarna oké. Na vertrek man en kind 2 losgelaten. Ligt nu afwisselend op vloerkleed voor de tv en op kleedje op de bank. Af en toe een blaf maar lijkt verder rustig.

Het is 11:00 uur en ik kan nog steeds rustig mijn koffie drinken. It’s a miracle! Waarschijnlijk is hij gewoon nog uitgeput van gisteren. Ik grijp mijn kans om diepgravend onderzoek te doen naar een nieuwe hondenbrok. Graanvrij van Zooplus is leuk, maar er komt best wel veel poep uit. Dat moet beter kunnen.

Acana Classic is het geworden, met dank aan Voerwijzer.com. Voor de zekerheid eerst maar even 2 verschillende smaken in zakken van 2 kg besteld. Je weet het nooit met dat beest.

Mijn 1e wandeling van vandaag: miezer en een brave hond. Niemand tegengekomen, alleen een fietsende postbode die ons passeerde op de stoep. Behalve even kijken geen reactie – hulde! Bij het zien van een poes: aanstalten om erachteraan te gaan, maar mijn hele strenge WACHTEN maakte blijkbaar indruk. Er werd netjes gewacht.

Verplichte benchrust vandaag van 12:15-15:00 en van 16:30-17:30.

Serieus. Het is net alsof je weer een klein kind hebt. En net als bij een klein kind heb ik de neiging om af en toe even te gaan kijken of het nog leeft. Even die doek over de bench optillen en gluren. Maar dat kan niet bij een hond, hè. Dan wordt het meteen wakker. Hmph.

Tweede wandeling en avondwandeling: geen bijzonderheden.

De avond was erg onrustig, zoals de vrijdagavond meestal is, omdat we dan veel met zijn vieren (pardon, vijven) beneden zijn en er veel heen en weer gelopen wordt. Bij Momo trad zelfs 3x een gevalletje bezitsagressie op. Daar schrokken we wel van. Het was voor het eerst dat het op deze manier gebeurde met grommen, grauwen en happen. Twee keer met een speeltje (bij Pieter en bij mij), 1x met een ongeoorloofd iets dat hij van de grond had geschooierd (bij Nynke, die even wilde kijken wat het was en of het kwaad kon). Blijkbaar was er een grens bereikt bij het hondje. Met Nyn maar weer eens een serieus gesprek gehad over afstand houden, kijken naar de lichaamstaal en nooit zo maar op de hond duiken – en MIJ roepen wanneer ze denkt dat hij iets te pakken heeft. Het blijft een moeilijk punt voor haar. Maar voorkomen is beter dan genezen.

De nacht heeft hij in de bench doorgebracht met het deurtje dicht. Ging prima – pas om 8 uur ‘s ochtends meldde hij zich weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.