Buiten

Ik kan gewoon niet meer stoppen met opruimen in huis. Als je eenmaal begonnen bent, echt, dan wil je door. Dan moet ineens alles schoon. En recht. En gewassen. Zo vermoeiend.

Eigenlijk dus de hoogste tijd voor die hond. Ach, was die hond er maar vast! Dan gingen we naar buiten, de regen en wind in. Waterdichte jas en wandelschoenen aan en samen wapperen. Van die flapoortjes met zo’n neusje dat achterom kijkt. Of misschien is het er wel zo eentje die meteen rechtsomkeert maakt bij de eerste de beste hoosbui. Nee, dat zou wel erg toevallig zijn. Dat was vroeger!

Kwam met het opruimen ook mijn oude knipselmappen tegen, zo’n dikke 25 jaar oud. Ze staan nu in een zakje bij de oudpapierla in onze bijkeuken te wachten tot ze weggaan. Het is een beetje alsof je je jeugd weggooit. Ik ga ze niet bewaren, laat mijn huidige jeugdigen maar nieuwe mapjes maken. Maar bitterzoet is het wel!

Ach, die hond. Ik duim elke dag dat het allemaal gaat lukken, met dat moederbeestje dat loops gaat worden deze maand. Dat zou toch wel het allermooiste verjaardagscadeau ooit zijn – na Bram het konijn dan. 🙂

P.S. Ik neem aan dat het een fase is, hè, die opruimwoede. Het is gewoon het voorjaar maar dan in het najaar. Over een paar weken is het hier weer net zo rommelig en stoffig als altijd. Ja.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.