Roedelmethode 6

Ochtendwandeling oké; zelfs weer eens gepoept.

Rust is wedergekeerd. Begint te leren dat piepen en opdringerig doen niet betekent dat we ook stante pede gaan wandelen. Gaat dan rustig liggen wachten en soms zelfs weer gewoon slapen. Tot ik 1 teen beweeg, natuurlijk. Dat dan weer wel.

Late ochtendwandeling ging best prima. Af en toe wat trek-stukjes, maar ook vaak stukken met slappe lijn. Geen geblaf tegen auto’s. Wel tegen een passerende fietser met hond aan de lijn. Kat moest ook overdreven op gereageerd worden. Aanstellert. 😛

Rond 12 uur de bench in geknikkerd. Begint nu wakker te worden (14:50). Ik ga maar eens even rustig thee zetten. 😛

Net terug van het middagrondje. Zo lekker gewandeld! Momo lette op, zat wanneer ik dat wilde, liet zich gewillig meevoeren… Zo willen we het hebben!

Avondrondje: vrij veel trekken. Bij het zien van een hond een stukje verderop heb ik hem even laten zitten. Even later nog eens bij hond nummer 2. Deed hij héél braaf en rustig! Beetje kijken met gespitste oortjes en verder niets. Weer rustig verder gelopen nadat ze uit zicht waren.

Zojuist (ik was even naar buiten geweest om de konijnen wat hooi te geven) een conflict om mijn sloffen met hem gehad. Hij had ze gestolen en deed enorm bezitterig, met snauwen en snappen. Vond het best spannend, maar ik heb niet toegegeven. Ook niet afgepakt, maar gewoon stevig blijven staan en tegen hem gepraat, laten merken in toon en houding dat dit toch echt niet de bedoeling was. Gewacht tot de wilde blik weg was en toen een voor een heel langzaam mijn sloffen weer aangedaan. Pfoe. Blijf dit soort dingen erg lastig vinden. Ik vertrouw hem op dat soort momenten echt voor geen cent – en hij mij ook niet. Hoop dat we ooit zo ver komen dat het niet meer op deze manier hoeft!

Roedelmethode 5

Beetje rommelige dag gisteren. Jarig kind, ouders op bezoek… Het bracht wat veel onrust bij Momo. Zelfs aan de HFB vond hij het moeilijk om rustig te begroeten. Ik heb dus mijn conclusie getrokken en hem vrij vaak doorgeschoven naar de bench. Sorry jongen. Voor je eigen bestwil en jouw en mijn rust!

Niet zoveel te melden verder. De lange ochtendwandeling was onrustig, de korte middagwandeling zoals gewoonlijk prima. Ik zit er bijna over te denken om de lange ochtendwandeling af te schaffen en in plaats daarvan een korter rondje te maken. Hoewel ‘lang’ hier al erg relatief is; vroeger (voor het Roedelen) gingen we vaak veel verder. Hmm.

Avondwandeling: volgens mij oké. Ik was niet mee. 😛

De nacht was rustig; niets gehoord.

Ogen afdekken, pootjes optillen en laten zweven: prima. Neusje naar beneden brengen: nope.

Roedelmethode 4

Verslag van 26 februari.

Prachtig rustige vroege ochtendwandeling, aldus Pieter. De meeste tijd netjes naast gelopen, 1x gegromd naar een motor die wel héél dicht langs hem reed. Terecht. Zou ik ook doen. Wel wat onrust bij het zien van een van de Berner Sennen in de verte. Rotbeesten. 😛

Mijn eind-van-de-ochtendronde verliep ook best oké. Veel getrek, dat wel, maar ik ben heel streng geweest. Gewoon doorlopen. Zelf genieten van het mooie weer. Na een tijdje leek Momo dat ook door te hebben. Minder trekken, meer aandacht voor mij. En toen ik hem tegen het einde van de wandeling zoals gewoonlijk bij een stoeprand liet zitten, keek hij naar me op en kreeg ik een enorme kwispel. Echt contact! <3

Het valt me wel op dat hij meestal pas aan het eind van de wandeling, als we al bijna thuis zijn, echt ontspant. Omdat hij weet dat we dan bijna veilig zijn? En dat zijn taak als beschermer er dan op zit? Dit is giswerk, hoor. Maar ik denk dat hij nog steeds niets aan het toeval over laat – wil nog steeds de controle houden. We maken héle kleine stapjes.

Mooi is ook dat ik hem steeds beter begin te snappen. Zoals zojuist. We waren net terug van onze wandeling, hij scharrelde een beetje door de kamer. Even lekker hier in de zon, even lekker daar uit de zon, even lekker onder de tafel. Kortom: kon zoals gewoonlijk niet helemaal zijn rust vinden.

Dus ik roep hem bij me. Sta zo’n meter of 2 van hem af op het vloerkleed, hij staat in een wat aparte houding half onder een van onze eetkamerstoelen naar me te loeren. Op zo’n manier dat ik er niet bij kan in ieder geval! Slimmerik. Ik roep hem nog eens bij me. Hij denkt na. Ik wacht. En dan… komt hij onder de stoel vandaan, naar mij toe. Met een flinke kwispel. Hij blijft net buiten bereik, dat wel! Maar hij laat zich zo naar de bench sturen. Ik zag de opluchting bijna – jaaa, daar is mijn echte rust! En ja, dat is invullen vanuit de mens, haha. Maar het voelde geweldig. 😊 Hij slaapt nu lekker.

Ik heb echt geen idee meer tot wanneer hij sliep – vast ergens rond 14:30 of zo. 😛 We hadden een keurige middagwandeling inclusief knuffelen op een bankje.

Avondwandeling ging ook goed zei Pieter; ikzelf was er niet. Toen ik terugkwam was Moom heeeeeeel blij.

De nacht weer in de bench doorgebracht. Was stil.

Roedelmethode 3

Pfff. Moom was erg wisselvallig vandaag. Tijdens het vroege ochtendrondje was het een draak – trekken, niet luisteren, poepen ho maar.

Mijn eerste ronde met hem was ook niet echt om over naar huis te schrijven. Hij ging weliswaar redelijk vaak uit zichzelf zitten, maar daar was ook alles wel mee gezegd. Het enige wat hij verder wilde was zijn eigen ding doen. Nou, mooi niet! Van ontspannen wandelen was dan ook niet echt sprake. Met als ‘bekroning’ een grauw- en grompartij naar die ene hond die we tegenkwamen. Met bijbehorende meneer die naar mij keek alsof ik mijn hond mishandelde. Nope. Kan hij helemaal zelf.

Wel enorm lang geslapen tussen de middag, van ongeveer half 12 tot kwart over drie. Middagwandeling deed ik samen met Nynke (studiedag) en verliep prima! Weinig trekken, veel zitten. Samen op bankje met zijn drieën. Kneuterig gezellig.

Daarna nog even met Moom aan de HFB het plastic en de vuilnis weggebracht. Vond hij zo raar dat hij vergat te trekken, haha.

Avondrondje was mwah. Best veel trekken, matig zitten. 5/10. Nu weer uitgestrekt in de bench.

Ogen afdekken: goed. Neus stukje naar beneden brengen: nog steeds niet.

Roedelmethode 2

Lekker, net thuis na onze Roedelervaring en dan meteen een feestje! Hele woonkamer vol met vrienden. XD Wat te doen wat te doen met Moom…

Bench to the rescue! Lekker uitgelaten van tevoren, beetje rond laten scharrelen, en vlak voor de eerste gasten kwamen erin gedaan. Natuurlijk werd er geblaft, en gepiept, en geblaft. Kleedje naar beneden, nog steeds geblaf bij de bel. Tot… het ineens stil was. Hij heeft er gewoon echt een paar uur heel relaxed in liggen slapen! Zo fijn! Kon ik me in alle rust met de gasten bezighouden zonder dat ik de hele tijd achter die hond aan hoefde. En toen hij er eenmaal weer uit was, ging hij wel rondwandelen en iedereen even besnuffelen en bij tijd en wijle lastig vallen, maar ik kon hem er op aanspreken en dan stopte hij gewoon. Ook kwam hij regelmatig even contact maken met het moederschip. 😉

Het wordt nog wel eens wat met ons!

Wandelen gaat nog wisselend. Meestal beginnen we wat onstuimig, vooral als hij nog niet gepoept heeft. Ik probeer hem het commando ‘poepje doen’ bij te brengen nu, behoeft nog enige oefening. 😀 Plassen als ik dat wil, bij zorgvuldig door mij geselecteerde paaltjes, lantaarnpalen en struiken, gaat wel al erg goed.

Hij reageert nauwelijks meer op auto’s en fietsers, en ik kan hem heel erg makkelijk laten zitten als ze in de buurt komen. Merk ook dat ik nu mijn hand meestal maar een beetje in de richting van zijn achterhand hoef te doen en hij gaat al zitten. Ook bij het om- en afdoen van de HFB (Hands Free Belt, de speciale riem met zijlijn die bij de Roedelmethode wordt gebruikt) blijft hij steeds vaker rustig zitten als ik dat van hem vraag.

Als ik de dinsdag en woensdag in Vijlen meetel, zitten we nu op dag 6 van het Roedelprogramma. Ik vind dat we best al vooruit zijn gegaan! Maar… we gaan nog niet te vroeg juichen. 😛

Ben heel benieuwd wat er gaat gebeuren als we een dezer dagen een andere (hopelijk aangelijnde!) hond tegenkomen. De twee ongeleide projectiel-Berner Sennen van hierachter (eentje sowieso altijd los, de andere rukt zich vanzelf los zodra als hij ons ziet) tel ik niet mee; daar valt niet tegenop te boksen. Dat is zo vriendelijk mogelijk glimlachen naar de baas (wordt steeds moeilijker, maar ze heeft ons al eens de huid vol gescholden om de een of andere reden die voor haar totaal duidelijk was en die ons totaal ontging) en vervolgens zo snel als maar kan Momo meenemen. Ugh.

Roedelmethode 1

We zijn weer terug van onze 2 dagen in het mooie Vijlen. Jongens. Wat een openbaring, die Roedelmethode. Het duizelt me nog steeds! Ik weet nu hoe mijn hondje echt kan zijn. En ook dat ik het niet mis had met mijn gevoel dat er ergens iets helemaal scheefgelopen is in onze verhouding, of met mijn vermoeden waardoor dat komt. Ik ga echt proberen daar een paar samenhangende blogs aan te wijden, maar ik heb eerst even tijd nodig om alles te ordenen in mijn hoofd. 🙂

In de tussentijd gewoon weer een dagboekje om onze vorderingen hier thuis bij te houden. Want dat is wel even andere koek! Arjen en Erica hadden me er al voor gewaarschuwd: houd er rekening mee dat Momo eenmaal thuis eerst weer in zijn oude patronen vervalt.

Nou, dat hebben we gemerkt! De aandacht die hij in Vijlen en ook later in Maastricht nog voor me had, de zachtheid en de samenwerking, het was hier vrijwel verdwenen. En dan was het nog dag 3 ook… Poehee! Hij liet HEEL duidelijk merken dat hij even niet gediend was van mijn aaioefeningen, en al helemaal niet van mijn poging iets van hem weg te nemen dat hij niet mocht hebben.

Gelukkig heb ik een lijntje naar Vijlen nu. 🙂 Na een geruststellend telefoongesprekje (ga nou niet te hard, doe alleen waar hij op dit moment aan toe is, houd je aan de opbouw zoals beschreven is in je programma) was de balans weer enigszins hersteld.

Het gaat echt wel even tijd kosten voordat alle patronen die we de afgelopen 16 maanden hebben ontwikkeld omgeturnd zijn. Voordat de positieve en negatieve hormonen van mijn mormel weer in verhouding zijn. Maar ik weet nu dat ik in de basis een heel zachtaardig, baasgericht hondje heb dat zeer goed geschoold is in de hondse communicatie. Dat geeft hoop. 🙂

Dagboek van een hond – 10

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was? 

Momo lag in de bench vanochtend, is daar ook nog even gebleven tijdens het ontbijt. Vond het prima.

Ochtendwandeling verliep rustig, tot Momo zijn grote vriendin Mila (een jonge Golden Retriever uit de buurt) in de verte zag. Toen was hij te druk om te poepen.

Ochtendspits begon goed, maar werd uiteindelijk toch wat blafferig. Nu weer rustig aan het slapen in bench. 8:35-10:15.

Prachtig weer buiten, dus lange ronde via het bos gemaakt. Héél even van de lijn geweest in het bos. Bij naderen open stuk teruggeroepen (deed hij prima!) en laten zitten om weer aan te lijnen. Nog steeds vrachtwagens met grind namelijk. We hebben ze van een heel veilige afstand samen uitgebreid bekeken. Momo ging er zelfs bij zitten. 🙂

Op de terugweg werden we ineens geconfronteerd met een loslopende herder (baasje op afstand op de fiets.) Ik ben blijven staan met Momo en heb hem heel erg afgeschermd. Herder sloop steeds een stukje dichterbij en stopte dan weer. Reageerde wel op mijn stopteken maar bleef dichterbij komen. Vraag me af waarom het baasje hem niet gewoon terugriep. Ik vond het niet zo’n hele fijne situatie – en Momo al helemaal niet. Uiteindelijk Momo meegenomen opzij, uit het zicht, en daar gewacht. Herder draaide zich toen om en ging terug naar de baas. Ik had een héél erg opgelucht hondje. Terug richting dorp goed kunnen oefenen met naast komen en wachten bij passerende auto’s. Ging goed! Geen enkel blafje.

Geslapen in de bench van 11:55-14:30

Middagwandeling was prima. Ik zeg niet dat hij de hele tijd op me let, maar hij begint wel steeds beter te luisteren en te voorspellen wat ik ga doen. Daarna weer even in de tuin gespeeld. Druk gegraven en met ballen rondgesjouwd. Om ongeveer 15:45 in de bench gestopt. Slaapt lekker nu.

Tegen zessen maar weer uit de bench gehaald zodat hij wat kon rondlopen. 😉 Beest slaapt zich een slag in de rondte! We moeten het blijven beslissen voor hem, want als we het aan hem overlaten doet hij alleen maar hazenslaapjes. Geen probleem hoor, Moom. Wij zorgen voor jou.

Avond was rustig; geen bijzonderheden.

Dit was voorlopig mijn laatste dagboekje over Momo. Morgen gaan we naar Maastricht, en van daaruit gaan we dinsdag en woensdag de Roedelmethode in de praktijk meemaken. Daar ga ik vast ook over schrijven. 😀 Maar voor nu: heel even pauze!

Dagboek van een hond – 9

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was?  

De ochtendwandeling, aldus Pieter, was onrustig, hoewel daar geen aanleiding toe was. Niemand tegengekomen, wel meerdere keren gepoept (alweer). Af en toe gestopt vanwege overdreven pieperig hypergedrag.

Ochtendspits: goed te doen. Enkele keren kort geblaft, maar liet zich prima tot de orde roepen. Was erg knuffelig. Nu in bench met kleed erover voor het ochtendslaapje.

Geslapen in bench van 8:40-10:10.

Prima gewandeld. Geen andere honden tegengekomen, alleen heel in de verte. Wel mevrouw met kinderwagen, mevrouw met klein kindje en een paar langsrijdende auto’s. Keek, bleef even staan, keek weer, bleef staan, maar was braaf. Kon hem gemakkelijk meekrijgen. Bleef bij kruispunt zelfs braaf zitten.

Ook tijdens deze wandeling weer meerdere keren gepoept. Laatste keer was echt heel zacht en bijna diarree-achtig. Vraag me toch af waar dat zo door komt. Hij heeft niets anders te eten gekregen dan zijn normale voer en vertoont geen andere rare symptomen. Hm. Ik wil het voer dat we nu hebben toch echt opmaken voordat we op de Acana overstappen.

Weer geslapen in de bench van 11:50-14:00.

Middagwandeling was zonnig en relaxed. Eén ander hondje tegengekomen, dat net zo hard tegen Momo blafte (en zelfs eerder begon!) als Momo tegen hem. 😛 Bijbehorende mevrouw lachte erom en haalde haar schouders op – blijkbaar ook eerder met dat bijltje gehakt. 🙂

Lekker in de tuin gespeeld. Moom erg aanhankelijk bij zowel Olivier, Nynke als mij. Hij kwam echt aaitjes en aandacht halen!

Nu weer in de bench. Leek blij dat hij erheen mocht! Met een huppeltje erin en meteen liggen. <3 15:50-18:00 u.

Avondwandeling was prima, de avond verder ook. Heeft ‘s nachts in de bench geslapen met doek erover.

Dagboek van een hond – 8

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was? 

Ochtendwandeling: 3x (!) gepoept. Arme Pieter moest het o.a. tussen de krokusjes vandaan vissen.

Ochtendspits: blafferig, rond 8:15 in bench gedaan met doek erover. Nu stil.

Het begint een beetje voorspelbaar te worden, dit dagboek. Hoezee! Dan gaat het goed met de regelmaat.

In bench geslapen van 8:30-10:15. Wandelt nu door de kamer en gaat af en toe eens gezellig bij de schuifpui naar buiten zitten kijken. Als ik opsta is hij waarschijnlijk in een miliseconde bij me.

Gewandeld. Geblaft tegen een tegemoetkomende herder. Bijbehorende meneer keek me aan alsof ik gek was. Hallo. Die hond is gek ja, niet ik. Whatever. 😛 Geblaft tegen auto’s. Naast lopen was… moeizaam.

Ligt me nu aan te staren vanaf kleedje op bank. Zo meteen maar even naar de bench verplaatsen.

Geslapen in bench van 12:00-14:30. Middagwandeling zonder bijzonderheden.

Moest even boodschappen doen, beest ging uit zijn dak toen hij zag dat ik mijn rugzak pakte. In bench gedaan, meteen rustiger. Volgens Olivier wel wat gepiept en gebromd terwijl ik weg was, maar geen hysterisch geblaf.

Van ongeveer 16:30-17:30 weer in bench geslapen. Ligt nu op kleedje op de bank te maffen. Moet zeggen dat het (in ieder geval binnen) al best wel een ander, rustiger hondje is.

Haha. Ik schrijf het nog niet op, of hij begint te blaffen. 😀 Maar hij laat zich afremmen en terugsturen naar zijn plek op de bank. Dat is toch echt vooruitgang! Kan het me verbeelden, maar hij beweegt zich ook anders door het huis. Kalmer. Meer sjokkend. Gaat eens zitten en blijft daar dan een tijdje.

Avond was rustig; hondje lag afwisselend op zijn favoriete plek voor de tv en in de bench.

Dagboek van een hond – 7

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was?  

Ochtendwandeling: onrustig. Ochtendspits: blafferig. Vanaf 8:30 in bench met doek erover. Geslapen tot 10:10.

Wandeling zojuist: redelijk. Geblaft naar dezelfde hond als gisteren. Baas kon er wel om lachen en groette mij vriendelijk. Is ook wel eens fijn! Draak kort gehouden tussen mijn benen en resoluut meegenomen.

Ben me aan het verdiepen in CBD-olie. Lees er goede verhalen over – mits van goede kwaliteit. Kan het allicht eens proberen. Neem ik zelf ook wat druppeltjes. 😉

Nog 1 week tot de Roedelmethode in de praktijk!

Van 11:00-12:00 Moom als experiment een beetje laten rondlummelen. Hij wilde duidelijk slapen, maar koos dan weer eens die plek, dan weer eens die. Dus zelf een rustige plek opzoeken en daar blijven kan hij nog niet. Wel prinsheerlijk in de zon gelegen. 🙂 Om 12 uur met zachte hand naar de bench gedirigeerd. Doek erover, lekker rustig slapen.

Geslapen tot 14:00. Middagwandeling was rustig. Aangezien Pieter en ik om 16:00 u ergens moesten zijn, na het wandelen flink laten snuffelen met behulp van de snuffelmat en ergens voor 15:30 naar de bench gestuurd. Nauwelijks gepiept toen we weggingen (aldus Nynke, die thuisbleef) en geslapen tot 16:35.

‘s Avonds geen bijzonderheden.

Dagboek van een hond – 6

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was? 

Ochtendwandeling: onrustig. Vijandelijke hond van een paar huizen verderop gesignaleerd. Beest is twee keer bovenop Momo gedoken toen hij klein was, sindsdien bonje. Loopt ook nog eens altijd los, paar 100 meter voor zijn baas. Kom op nou mensen! Krijg echt de schijt van dat soort types. Wat is er nou zo moeilijk aan, je hond binnen de woonwijk aan de lijn houden? Kun je meteen zijn stront opruimen, want die zie je dan tenminste eens.

Extra rondje over het parkeerterrein om hond te ontwijken, door alle consternatie niet gepoept.

Ochtendspits: blafferig. Krantenbrommertje reed langs, absoluut verboden natuurlijk. Kind 1 bleef langer thuis want bleek eerste uur vrij te hebben. Kan echt niet. Afwijken van het normale patroon is uit den boze. Nu in bench om even bij te komen.

Onze ‘lange’ wandeling zojuist heb ik maar wat korter gemaakt. Er moest uitgevallen en geblaft worden tegen bijna elke auto, en toen we een andere hond tegenkwamen was het helemaal bal. Wat een ellende. Ik begin het echt méér dan zat te worden. Strontjaloers ben ik op mensen die wel normaal met hun hond kunnen wandelen!

Heel erg benieuwd wat ze volgende week tijdens mijn twee dagen Roedelmethode zeggen over dit soort dingen. Ik word er zo moedeloos van, dat brokje zenuwen aan de andere kant van de lijn.

Verplichte benchrust van 11:10-14:00 en van 15:30-17:30.

Middagwandelingetje was beter; niemand tegengekomen en samen op een bankje in de zon gezeten. 🙂

Avondwandeling prima, en toen we weggingen voor een 10 minutengesprek op school lag hij in zijn bench te slapen en hij piepte nauwelijks.

Dagboek van een hond – 5

 
In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was?

Wat een rustige zondag was het! Veel geslapen in de bench en daarbuiten. Af en toe een wandelingetje – o.a. naar het bos, en hij was braaf! Bleef bij ons in de buurt, huppelde, kwam takjes brengen. Niet één keer ervandoor gegaan. En als hij iets te ver uit onze buurt was hoefden we maar even te roepen en dan kwam hij alweer. Bij een laag overvliegend vliegtuig (je woont in de buurt van Schiphol of niet) rende hij zelfs naar ons om steun te zoeken.

Zouden de verplichte rust en de strengere regels al hun vruchten beginnen af te werpen? Ik hoop het!

Kon hem ook goed tot de orde roepen als hij (voor ons uit het niets) begon te blaffen binnen. Zo willen we het zien, Moom!

Benieuwd wat morgen ons brengt. Iets extra stouts waarschijnlijk om de boel weer in balans te brengen. 😛