Roedelmethode 1

We zijn weer terug van onze 2 dagen in het mooie Vijlen. Jongens. Wat een openbaring, die Roedelmethode. Het duizelt me nog steeds! Ik weet nu hoe mijn hondje echt kan zijn. En ook dat ik het niet mis had met mijn gevoel dat er ergens iets helemaal scheefgelopen is in onze verhouding, of met mijn vermoeden waardoor dat komt. Ik ga echt proberen daar een paar samenhangende blogs aan te wijden, maar ik heb eerst even tijd nodig om alles te ordenen in mijn hoofd. 🙂

In de tussentijd gewoon weer een dagboekje om onze vorderingen hier thuis bij te houden. Want dat is wel even andere koek! Arjen en Erica hadden me er al voor gewaarschuwd: houd er rekening mee dat Momo eenmaal thuis eerst weer in zijn oude patronen vervalt.

Nou, dat hebben we gemerkt! De aandacht die hij in Vijlen en ook later in Maastricht nog voor me had, de zachtheid en de samenwerking, het was hier vrijwel verdwenen. En dan was het nog dag 3 ook… Poehee! Hij liet HEEL duidelijk merken dat hij even niet gediend was van mijn aaioefeningen, en al helemaal niet van mijn poging iets van hem weg te nemen dat hij niet mocht hebben.

Gelukkig heb ik een lijntje naar Vijlen nu. 🙂 Na een geruststellend telefoongesprekje (ga nou niet te hard, doe alleen waar hij op dit moment aan toe is, houd je aan de opbouw zoals beschreven is in je programma) was de balans weer enigszins hersteld.

Het gaat echt wel even tijd kosten voordat alle patronen die we de afgelopen 16 maanden hebben ontwikkeld omgeturnd zijn. Voordat de positieve en negatieve hormonen van mijn mormel weer in verhouding zijn. Maar ik weet nu dat ik in de basis een heel zachtaardig, baasgericht hondje heb dat zeer goed geschoold is in de hondse communicatie. Dat geeft hoop. 🙂

Dagboek van een hond – 10

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was? 

Momo lag in de bench vanochtend, is daar ook nog even gebleven tijdens het ontbijt. Vond het prima.

Ochtendwandeling verliep rustig, tot Momo zijn grote vriendin Mila (een jonge Golden Retriever uit de buurt) in de verte zag. Toen was hij te druk om te poepen.

Ochtendspits begon goed, maar werd uiteindelijk toch wat blafferig. Nu weer rustig aan het slapen in bench. 8:35-10:15.

Prachtig weer buiten, dus lange ronde via het bos gemaakt. Héél even van de lijn geweest in het bos. Bij naderen open stuk teruggeroepen (deed hij prima!) en laten zitten om weer aan te lijnen. Nog steeds vrachtwagens met grind namelijk. We hebben ze van een heel veilige afstand samen uitgebreid bekeken. Momo ging er zelfs bij zitten. 🙂

Op de terugweg werden we ineens geconfronteerd met een loslopende herder (baasje op afstand op de fiets.) Ik ben blijven staan met Momo en heb hem heel erg afgeschermd. Herder sloop steeds een stukje dichterbij en stopte dan weer. Reageerde wel op mijn stopteken maar bleef dichterbij komen. Vraag me af waarom het baasje hem niet gewoon terugriep. Ik vond het niet zo’n hele fijne situatie – en Momo al helemaal niet. Uiteindelijk Momo meegenomen opzij, uit het zicht, en daar gewacht. Herder draaide zich toen om en ging terug naar de baas. Ik had een héél erg opgelucht hondje. Terug richting dorp goed kunnen oefenen met naast komen en wachten bij passerende auto’s. Ging goed! Geen enkel blafje.

Geslapen in de bench van 11:55-14:30

Middagwandeling was prima. Ik zeg niet dat hij de hele tijd op me let, maar hij begint wel steeds beter te luisteren en te voorspellen wat ik ga doen. Daarna weer even in de tuin gespeeld. Druk gegraven en met ballen rondgesjouwd. Om ongeveer 15:45 in de bench gestopt. Slaapt lekker nu.

Tegen zessen maar weer uit de bench gehaald zodat hij wat kon rondlopen. 😉 Beest slaapt zich een slag in de rondte! We moeten het blijven beslissen voor hem, want als we het aan hem overlaten doet hij alleen maar hazenslaapjes. Geen probleem hoor, Moom. Wij zorgen voor jou.

Avond was rustig; geen bijzonderheden.

Dit was voorlopig mijn laatste dagboekje over Momo. Morgen gaan we naar Maastricht, en van daaruit gaan we dinsdag en woensdag de Roedelmethode in de praktijk meemaken. Daar ga ik vast ook over schrijven. 😀 Maar voor nu: heel even pauze!

Dagboek van een hond – 9

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was?  

De ochtendwandeling, aldus Pieter, was onrustig, hoewel daar geen aanleiding toe was. Niemand tegengekomen, wel meerdere keren gepoept (alweer). Af en toe gestopt vanwege overdreven pieperig hypergedrag.

Ochtendspits: goed te doen. Enkele keren kort geblaft, maar liet zich prima tot de orde roepen. Was erg knuffelig. Nu in bench met kleed erover voor het ochtendslaapje.

Geslapen in bench van 8:40-10:10.

Prima gewandeld. Geen andere honden tegengekomen, alleen heel in de verte. Wel mevrouw met kinderwagen, mevrouw met klein kindje en een paar langsrijdende auto’s. Keek, bleef even staan, keek weer, bleef staan, maar was braaf. Kon hem gemakkelijk meekrijgen. Bleef bij kruispunt zelfs braaf zitten.

Ook tijdens deze wandeling weer meerdere keren gepoept. Laatste keer was echt heel zacht en bijna diarree-achtig. Vraag me toch af waar dat zo door komt. Hij heeft niets anders te eten gekregen dan zijn normale voer en vertoont geen andere rare symptomen. Hm. Ik wil het voer dat we nu hebben toch echt opmaken voordat we op de Acana overstappen.

Weer geslapen in de bench van 11:50-14:00.

Middagwandeling was zonnig en relaxed. Eén ander hondje tegengekomen, dat net zo hard tegen Momo blafte (en zelfs eerder begon!) als Momo tegen hem. 😛 Bijbehorende mevrouw lachte erom en haalde haar schouders op – blijkbaar ook eerder met dat bijltje gehakt. 🙂

Lekker in de tuin gespeeld. Moom erg aanhankelijk bij zowel Olivier, Nynke als mij. Hij kwam echt aaitjes en aandacht halen!

Nu weer in de bench. Leek blij dat hij erheen mocht! Met een huppeltje erin en meteen liggen. <3 15:50-18:00 u.

Avondwandeling was prima, de avond verder ook. Heeft ‘s nachts in de bench geslapen met doek erover.

Dagboek van een hond – 8

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was? 

Ochtendwandeling: 3x (!) gepoept. Arme Pieter moest het o.a. tussen de krokusjes vandaan vissen.

Ochtendspits: blafferig, rond 8:15 in bench gedaan met doek erover. Nu stil.

Het begint een beetje voorspelbaar te worden, dit dagboek. Hoezee! Dan gaat het goed met de regelmaat.

In bench geslapen van 8:30-10:15. Wandelt nu door de kamer en gaat af en toe eens gezellig bij de schuifpui naar buiten zitten kijken. Als ik opsta is hij waarschijnlijk in een miliseconde bij me.

Gewandeld. Geblaft tegen een tegemoetkomende herder. Bijbehorende meneer keek me aan alsof ik gek was. Hallo. Die hond is gek ja, niet ik. Whatever. 😛 Geblaft tegen auto’s. Naast lopen was… moeizaam.

Ligt me nu aan te staren vanaf kleedje op bank. Zo meteen maar even naar de bench verplaatsen.

Geslapen in bench van 12:00-14:30. Middagwandeling zonder bijzonderheden.

Moest even boodschappen doen, beest ging uit zijn dak toen hij zag dat ik mijn rugzak pakte. In bench gedaan, meteen rustiger. Volgens Olivier wel wat gepiept en gebromd terwijl ik weg was, maar geen hysterisch geblaf.

Van ongeveer 16:30-17:30 weer in bench geslapen. Ligt nu op kleedje op de bank te maffen. Moet zeggen dat het (in ieder geval binnen) al best wel een ander, rustiger hondje is.

Haha. Ik schrijf het nog niet op, of hij begint te blaffen. 😀 Maar hij laat zich afremmen en terugsturen naar zijn plek op de bank. Dat is toch echt vooruitgang! Kan het me verbeelden, maar hij beweegt zich ook anders door het huis. Kalmer. Meer sjokkend. Gaat eens zitten en blijft daar dan een tijdje.

Avond was rustig; hondje lag afwisselend op zijn favoriete plek voor de tv en in de bench.

Dagboek van een hond – 7

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was?  

Ochtendwandeling: onrustig. Ochtendspits: blafferig. Vanaf 8:30 in bench met doek erover. Geslapen tot 10:10.

Wandeling zojuist: redelijk. Geblaft naar dezelfde hond als gisteren. Baas kon er wel om lachen en groette mij vriendelijk. Is ook wel eens fijn! Draak kort gehouden tussen mijn benen en resoluut meegenomen.

Ben me aan het verdiepen in CBD-olie. Lees er goede verhalen over – mits van goede kwaliteit. Kan het allicht eens proberen. Neem ik zelf ook wat druppeltjes. 😉

Nog 1 week tot de Roedelmethode in de praktijk!

Van 11:00-12:00 Moom als experiment een beetje laten rondlummelen. Hij wilde duidelijk slapen, maar koos dan weer eens die plek, dan weer eens die. Dus zelf een rustige plek opzoeken en daar blijven kan hij nog niet. Wel prinsheerlijk in de zon gelegen. 🙂 Om 12 uur met zachte hand naar de bench gedirigeerd. Doek erover, lekker rustig slapen.

Geslapen tot 14:00. Middagwandeling was rustig. Aangezien Pieter en ik om 16:00 u ergens moesten zijn, na het wandelen flink laten snuffelen met behulp van de snuffelmat en ergens voor 15:30 naar de bench gestuurd. Nauwelijks gepiept toen we weggingen (aldus Nynke, die thuisbleef) en geslapen tot 16:35.

‘s Avonds geen bijzonderheden.

Dagboek van een hond – 6

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was? 

Ochtendwandeling: onrustig. Vijandelijke hond van een paar huizen verderop gesignaleerd. Beest is twee keer bovenop Momo gedoken toen hij klein was, sindsdien bonje. Loopt ook nog eens altijd los, paar 100 meter voor zijn baas. Kom op nou mensen! Krijg echt de schijt van dat soort types. Wat is er nou zo moeilijk aan, je hond binnen de woonwijk aan de lijn houden? Kun je meteen zijn stront opruimen, want die zie je dan tenminste eens.

Extra rondje over het parkeerterrein om hond te ontwijken, door alle consternatie niet gepoept.

Ochtendspits: blafferig. Krantenbrommertje reed langs, absoluut verboden natuurlijk. Kind 1 bleef langer thuis want bleek eerste uur vrij te hebben. Kan echt niet. Afwijken van het normale patroon is uit den boze. Nu in bench om even bij te komen.

Onze ‘lange’ wandeling zojuist heb ik maar wat korter gemaakt. Er moest uitgevallen en geblaft worden tegen bijna elke auto, en toen we een andere hond tegenkwamen was het helemaal bal. Wat een ellende. Ik begin het echt méér dan zat te worden. Strontjaloers ben ik op mensen die wel normaal met hun hond kunnen wandelen!

Heel erg benieuwd wat ze volgende week tijdens mijn twee dagen Roedelmethode zeggen over dit soort dingen. Ik word er zo moedeloos van, dat brokje zenuwen aan de andere kant van de lijn.

Verplichte benchrust van 11:10-14:00 en van 15:30-17:30.

Middagwandelingetje was beter; niemand tegengekomen en samen op een bankje in de zon gezeten. 🙂

Avondwandeling prima, en toen we weggingen voor een 10 minutengesprek op school lag hij in zijn bench te slapen en hij piepte nauwelijks.

Dagboek van een hond – 5

 
In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was?

Wat een rustige zondag was het! Veel geslapen in de bench en daarbuiten. Af en toe een wandelingetje – o.a. naar het bos, en hij was braaf! Bleef bij ons in de buurt, huppelde, kwam takjes brengen. Niet één keer ervandoor gegaan. En als hij iets te ver uit onze buurt was hoefden we maar even te roepen en dan kwam hij alweer. Bij een laag overvliegend vliegtuig (je woont in de buurt van Schiphol of niet) rende hij zelfs naar ons om steun te zoeken.

Zouden de verplichte rust en de strengere regels al hun vruchten beginnen af te werpen? Ik hoop het!

Kon hem ook goed tot de orde roepen als hij (voor ons uit het niets) begon te blaffen binnen. Zo willen we het zien, Moom!

Benieuwd wat morgen ons brengt. Iets extra stouts waarschijnlijk om de boel weer in balans te brengen. 😛

Dagboek van een hond – 4

 
In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was?

Het weekend is altijd wat lastig. Vaste patronen zijn minder aanwezig, er gaan meer mensen in en uit, er zijn klusjes die gedaan moeten worden. Voor Momo brengt dat de nodige onrust met zich mee. We proberen hem zoveel mogelijk toch zijn vaste stramien te bieden qua uitlaten en slapen, maar dat lukt niet altijd even goed.

Hij heeft zich goed hersteld van zijn uitvalgedrag van vorige avond, kwam extra aandacht halen, zelfs bij Nynke. We houden het extra goed in de gaten. Ik vermoed dat hij er niet zo goed tegen kan als er de hele tijd knaagjes zijn die begraven moeten worden. Weg met de runderkophuid. >.<

Mijn wandeling met hem zojuist was onstuimig, al was het maar vanwege het stormachtige weer. Al die wind, takken die zwiepen, geluiden die er normaal niet zijn – het zorgde voor een wat nerveus en hyperalert hondje. Ontmoetingen met andere honden gingen dan ook automatisch met gegrom en geblaf gepaard, al kon ik hem vrij makkelijk ook weer met me meenemen.

Benchrust van 12:45 – 14:00, verder de hele middag her en der liggen slapen. Zelfs de uitlaatronde van 15:00 u. overgeslagen.

Rondje na het eten onrustig vanwege loslopende honden uit de buurt. Zucht.

‘s Avonds even met balletje gespeeld (oefenen met zelf aan ons geven) tot hij te druk werd, daarna snuffelmat. Verder lekker liggen slapen met af en toe een rondje door de kamer om te checken of wij het allemaal nog deden (een neus en een kwispel).

Al met al best oké voor een zaterdag!

Dagboek van een hond – 3

 
In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was?

Geen idee waar hij lag vanochtend. Hij bleef rustig nog een tijdje liggen in ieder geval, aldus Pieter. Tot er ineens geblaft moest worden (toen werd ik wakker).

Ochtendwandeling: kort, want vijandelijke hond gesignaleerd. Red alert. Wel gepoept.

Tijdens de ochtendspits: voer gegeten en daarna de bench in. Even geprotesteerd door heel hard te blaffen, daarna oké. Na vertrek man en kind 2 losgelaten. Ligt nu afwisselend op vloerkleed voor de tv en op kleedje op de bank. Af en toe een blaf maar lijkt verder rustig.

Het is 11:00 uur en ik kan nog steeds rustig mijn koffie drinken. It’s a miracle! Waarschijnlijk is hij gewoon nog uitgeput van gisteren. Ik grijp mijn kans om diepgravend onderzoek te doen naar een nieuwe hondenbrok. Graanvrij van Zooplus is leuk, maar er komt best wel veel poep uit. Dat moet beter kunnen.

Acana Classic is het geworden, met dank aan Voerwijzer.com. Voor de zekerheid eerst maar even 2 verschillende smaken in zakken van 2 kg besteld. Je weet het nooit met dat beest.

Mijn 1e wandeling van vandaag: miezer en een brave hond. Niemand tegengekomen, alleen een fietsende postbode die ons passeerde op de stoep. Behalve even kijken geen reactie – hulde! Bij het zien van een poes: aanstalten om erachteraan te gaan, maar mijn hele strenge WACHTEN maakte blijkbaar indruk. Er werd netjes gewacht.

Verplichte benchrust vandaag van 12:15-15:00 en van 16:30-17:30.

Serieus. Het is net alsof je weer een klein kind hebt. En net als bij een klein kind heb ik de neiging om af en toe even te gaan kijken of het nog leeft. Even die doek over de bench optillen en gluren. Maar dat kan niet bij een hond, hè. Dan wordt het meteen wakker. Hmph.

Tweede wandeling en avondwandeling: geen bijzonderheden.

De avond was erg onrustig, zoals de vrijdagavond meestal is, omdat we dan veel met zijn vieren (pardon, vijven) beneden zijn en er veel heen en weer gelopen wordt. Bij Momo trad zelfs 3x een gevalletje bezitsagressie op. Daar schrokken we wel van. Het was voor het eerst dat het op deze manier gebeurde met grommen, grauwen en happen. Twee keer met een speeltje (bij Pieter en bij mij), 1x met een ongeoorloofd iets dat hij van de grond had geschooierd (bij Nynke, die even wilde kijken wat het was en of het kwaad kon). Blijkbaar was er een grens bereikt bij het hondje. Met Nyn maar weer eens een serieus gesprek gehad over afstand houden, kijken naar de lichaamstaal en nooit zo maar op de hond duiken – en MIJ roepen wanneer ze denkt dat hij iets te pakken heeft. Het blijft een moeilijk punt voor haar. Maar voorkomen is beter dan genezen.

De nacht heeft hij in de bench doorgebracht met het deurtje dicht. Ging prima – pas om 8 uur ‘s ochtends meldde hij zich weer.

Dagboek van een hond – 2

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was?

Beneden na de nacht: lag netjes op kleedje op bank.

Ochtendwandeling: rustig. Gepoept. Braaf.

Na ochtendbrokken in bench gedaan vanwege onrustig gedrag. Zit er nu te blaffen – maar minder dan gisteren. Zit erover te denken om hem voortaan altijd na ochtendwandeling en brokken even in de bench te doen tijdens het spitsuur, als iedereen vertrekt naar werk en school. Daarna lekker even los voor aaien en spelen.

Aaien en spelen was vandaag meer poot bijten en piepen. Terug in de bench. Kleedje knagen. Kleedje uit de bench. Gewacht tot hij rustig was. Nu los – braaf opgerold op kleed op de bank.

Niks gehoord tijdens douchen en aankleden. Lag bij terugkomst beneden opgerold op loungebank. Hmph.

10:15 uur: vindt het blijkbaar tijd worden dat we weer eens naar buiten gaan. Maakt dit duidelijk door piepend tussen schuifpui en deur naar hal heen en weer te lopen en er tegenaan te springen. Wanneer dat niets oplevert, komt hij mij en en mijn haakwerkje een bezoek brengen op de bank.

Doet schijn-plasbeweging tegen bank. Naar bench. Blaffen en piepen. Ik haak verder, drink mijn koffie en rotzooi wat aan mijn site.

Nou, we zijn uit geweest hoor. En hoe.

Weet je wat, dacht ik. Je hebt zo braaf meegelopen, zo goed geluisterd. We zijn bij het bos. Je mag wel even los, daar langs de sloot. Lekker overzichtelijk. Geen andere honden. Geen auto’s. Even rennen. En toen… was daar een vrachtwagen vol grind. Aan de andere kant van de sloot. ZIT, Momo. NU! Momo zat. Ik had hem bijna… en de vrachtwagen passeerde ons, daar aan de overkant. Toen zat Momo niet meer. Hij vloog. Recht vooruit, helemaal naar het einde van het pad, waar de sloot de weg kruist. Een zwart vlekje. KNAL, de bocht om, recht op de vrachtwagen af. En erachteraan. Blaffend. Keihard. Weer die bocht om. Met de voortdenderende vrachtwagen mee. Uit het zicht. Weg, Momo. Kon schreeuwen wat ik wilde, geen Momo.

Ik weet niet wat er gebeurd is, daar om de hoek, maar uiteindelijk kwam meneer terug. Van top tot teen onder de modder. Oren plat, hijgend als een postpaard. In volle vaart. Een zwart vlekje laag bij de grond. ZIT! Hij zat.

Je mag niet boos zijn op je hond. Ik weet dat. Maar ik ben letterlijk naar huis gestampt. NAAST. VOLG. NEE. De meneer die een stuk voor ons liep moest af en toe naar ons kijken.

Als kers op de taart kwam er, toen we bijna thuis waren, nog even een hond op ons afgerend. Los, natuurlijk. Het zal ook eens niet. Ik had Momo naast me, heel kort aan de lijn, zette mijn been ervoor. “Oh, ze wil alleen maar spelen hoor, niks aan de hand hoor,” zei de baas. Ik weet niet hoe, maar ik heb hem iets toegeblaft in de trant van “MAAR DIE VAN MIJ NIET DUS WIJ GAAN DOOR.” Stoom. uit. mijn. oren. Hallo?! Mijn hond zit aan de riem, zoals het hoort, want het is hier geen losloopgebied. Kort naast mij, dat ZIE je. Mijn been ervoor. Wij lopen door. Dat zie je OOK. HOEZO roep jij je hond dan niet bij je? Ziet het eruit alsof ik wil dat mijn hond met jouw hond SPEELT? Debiel.

De zwarte vlek ligt nu in de bench. Al vanaf 12:00 (het is nu 13:42). Voorlopig blijft hij daar maar even. Alle opwinding wegslapen.

Tijdens de late middagwandeling had ik een modelhond. Meer naast me dan niet, slappe lijn, zeer regelmatige check-ins en zelf inhouden als de lijn strakker kwam, met check in. Oké dan.

Verplichte benchrust vandaag was van 12:00-14:30 en van 16:00-18:00.

De avond verliep rustig. Niemand tegengekomen tijdens het avondrondje na het eten, en tegen 21 uur lag meneer plat voor de tv.

Niks gehoord ‘s nachts.

Dagboek van een hond – 1

In de aanloop naar 2 dagen Roedelmethode houd ik een dagboekje bij over Momo. 16 maanden oud. Draak Hond. Stabij-kruising. Onrustig. Snel geprikkeld. Blaft en gromt naar soortgenoten en auto's. Kan niet alleen zijn. Gaat ervandoor als hij los loopt. Had ik al gezegd dat het een draak was? 

Wandelen met Pieter (de vroege ochtendwandeling) ging goed, hij bleef netjes naast en heeft niet naar auto’s geblaft. Niet gepoept. Weet niet of er andere honden waren.

Tussen 7:30 en 8:15 uur: blaffen. Heen en weer sprinten door de kamer en blaffen. Heel hard, met de snuit omhoog. In de bench, doek erover: blaffen. Kefkefkef, stil, kef, stil, kefkefkef, stil, kefkef, stil, etc. Aandachtsblaffen. Sorry, buren. Ik hoop dat jullie vanwege jullie al wat gevorderde leeftijd halfdoof zijn en dus gewoon uitgeslapen hebben.

Bij het voeren van de konijnen: naar zijn kleed op de bank gestuurd. Voerbak gepakt: van kleed af. Teruggestuurd. Naast kleed gaan liggen. Opzij gedirigeerd naar kleed. Tuinklompen aan: van zijn kleed af. Teruggestuurd. Deur open en naar buiten: van zijn kleed af, springen tegen de schuifpui. Bij terugkomst: teruggestuurd. Heeft er 5 minuten rustig op gelegen. Ligt nu op het vloerkleed.

Tijdens douchen en aankleden: maar 1x geblaft. Hoezee. Lag uitgestrekt naast kleed op loungebank toen ik beneden kwam. Stout.

Rond 11 uur. Ik was even boven. Drie, vier minuten, max. Make up doen en haar föhnen. Bijna tijd voor wandeling. Tref dit bij terugkomst aan, verspreid over het vloerkleed:

Bolletje wol - maar dan anders
Ooit een keurig bolletje wol.

Eh, wat?! Nooit eerder gebeurd!

Enkele minuten later, ik sta mijn jas aan te doen. Hondje tilt doodgemoedereerd zijn poot op en plast tegen muur.

Tegen 12en. Net terug van wandeling. Hondje tilt wéér zijn poot op en wil tegen de bank plassen. Linea recta naar de bench gestuurd. Slaapt nu.

WAT is hier aan de hand, mensen?

Wandeling ‘s middags: gegromd en geblaft tegen een Viszla (eigenaresse glimlachte nog wel tegen Momo – dat was vóórdat hij haar hond uitschold), heel hard aan lijn getrokken om naar hond te kunnen die achter ons liep. Toen ik doorliep, uitvallen en blaffen tegen een toevallig passerende auto.

Verplicht geslapen in de bench van 12:30-14:30 en van 15:30-17:30.

Pogingen van Pieter om hem een simpel parcourtje tussen een omgekeerde konijnenbak en een stapel bekertjes aan te leren terwijl ik aan het koken was (ik vond dat de rest van het gezin zich ook wel eens wat meer met de hond mocht bemoeien) waren niet zo’n succes. “Ja JIJ hebt al die cursussen gedaan!”, aldus Pieter. Ahem.

De avond was verder vrij onrustig, met veel springen naar Nynke, enkele rij-pogingen en meerdere keren even de bench in om af te koelen. Geen poot optillen tegen muur of meubilair meer, gelukkig. Rond 21:00-21:30 ging hij op zijn reguliere plek voor de avond liggen: uitgestrekt op het vloerkleed voor de tv. ‘s Nachts niets gehoord.

Hondje

Oké dan. Ik ga het gewoon zeggen. Hardop.

Ik word gek van die hond.

Nou zit ik zelf niet bepaald lekker in mijn vel op het moment, en dat voelt dat dier heus ook wel. Maar ergens, jongens, ergens is er ook iets heel erg misgegaan in de communicatie. En het wordt er niet beter op. Want hoe meer het beest zich misdraagt, hoe eerder ik uit mijn slof schiet. Dat is nou niet bepaald bevorderlijk voor het onderlinge vertrouwen en de band tussen mens en dier.

Het helpt ook niet dat er op internet duizenden theorieën rondzwerven over hoe je je hond moet opvoeden. De populairste op dit moment is die van het positief belonen. Ik krijg er de kriebels van. Natuurlijk moet je je hond niet schoppen, en je hoeft hem ook geen elektrische schok te geven als hij iets verkeerd doet. Maar dat eeuwige belonen met snoepjes, sorry hoor. Ik ben geen voermachine, en bovendien: het. werkt. niet. bij. mijn. hond. Je denkt toch niet dat dat beest een snoepje komt halen als er daarachter iets is wat vele malen interessanter is?

En breek me de bek niet open over het wandelen aan de lange lijn en het de hond zelf de route laten bepalen, ook zoiets dat je schijnbaar écht moet doen om je hond gelukkig te maken. Daardoor heb ik nu een hyperalert beest dat niet alleen volledig wil bepalen waar we heen gaan en wanneer, maar dat ook constant de omgeving scant op zoek naar gevaar.

Dus bedankt hè, Monique Bladder en consorten!

De oplossing heb ik nog niet gevonden. Over een week of twee ga ik me onderdompelen in de Roedelmethode; twee dagen op locatie in Vijlen. Ik ben heel erg benieuwd of me dat eindelijk het begrip en het gereedschap brengt waar ik zo naar op zoek ben. In de tussentijd ga ik proberen hier een soort dagboekje bij te houden. Als ik het volhoud.